Niezależnie od płci i wieku utrata włosów stanowi nie tylko ogromny dyskomfort oraz problem estetyczny, ale może także stać się źródłem obniżonego nastroju, poczucia własnej wartości oraz samooceny.

Głowa dorosłego człowieka pokryta jest około 100–150 tysiącami mieszków włosowych. W trakcie codziennej pielęgnacji, np. mycia czy czesania, wypada około 100 włosów telogenowych. Zjawisko to jest całkowicie naturalne i nie powinno budzić niepokoju, gdyż nie wpływa na gęstość włosów. Natomiast większa, zauważalna utrata włosów może prowadzić do łysienia.

Przejściowa utrata włosów może być reakcją organizmu na nadmierny stres, nieprawidłową dietę, zmiany hormonalne lub zmiany pór roku.

Jaka jest specyfika funkcjonowania mieszków włosowych?

W ciągu życia każdy mieszek włosowy przechodzi od 20 do 30 cykli wzrostu włosa. Aby lepiej zrozumieć specyfikę funkcjonowania mieszków włosowych, warto poznać poszczególne fazy ich cyklu rozwojowego:

  • faza I (anagen) – okres wzrostu włosa, trwający od 2 do 7 lat,
  • faza II (katagen) – okres przejściowy trwający zazwyczaj od 2 do 4 miesięcy, w którym wzrost włosa zostaje zahamowany,
  • faza III (telogen) – najkrótsza faza cyklu, trwająca kilka tygodni, podczas której włosy wypadają.

Jakie typy oraz rodzaje łysienia możemy wyróżnić?

Rozróżniamy dwa podstawowe typy łysienia:

  • łysienie bliznowaciejące – prowadzące do trwałej utraty włosów,
  • łysienie niebliznowaciejące – w którym możliwy jest odrost włosów.

Większość przypadków łysienia należy jednak do grupy łysienia niebliznowaciejącego. Wyróżniamy m.in.:

  • łysienie fizjologiczne,
  • łysienie plackowate,
  • łysienie androgenowe męskie,
  • łysienie androgenowe kobiet.

Ze względu na mechanizm powstawania łysienia wyróżniamy:

  • łysienie telogenowe – związane z przedwczesnym zakończeniem fazy anagenu i zwiększoną liczbą włosów przechodzących do fazy telogenu,
  • łysienie anagenowe – wynikające z uszkodzenia włosa w fazie wzrostu, występujące m.in. po chemioterapii lub radioterapii,
  • łysienie mieszane – związane z występowaniem obu mechanizmów jednocześnie.

Jakie są przyczyny wypadania włosów?

Do najczęstszych przyczyn wypadania włosów należą:

  • wiek biologiczny,
  • nieprawidłowy sposób odżywiania,
  • stres,
  • wrodzone choroby włosów,
  • choroby ogólnoustrojowe,
  • zakaźne, choroby układu krążenia oraz skóry głowy,
  • przewlekła gorączka,
  • zaburzenia hormonalne,
  • zatrucie metalami ciężkimi,
  • sezonowa utrata włosów,
  • działania niepożądane niektórych leków,
  • łysienie mechaniczne spowodowane ciągnięciem lub nadmiernym napinaniem włosów,
  • promieniowanie UV.

Kogo dotyka łysienie fizjologiczne?

Łysienie fizjologiczne może występować:

  • u niemowląt pod koniec pierwszego roku życia,
  • u osób dojrzałych w okresie menopauzy lub andropauzy,
  • po 60. roku życia.

Kto podatny jest na łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe jest najczęstszym typem łysienia. Dotyczy głównie mężczyzn po 50. roku życia, ale problem ten występuje również u wielu kobiet po 40. roku życia. Decydujące znaczenie mają predyspozycje genetyczne, wiek oraz działanie androgenów.

Androgeny wpływają negatywnie na wzrost nowych włosów, osłabiając zdolność mieszków włosowych do ich produkcji. Proces ten prowadzi do stopniowego przerzedzania włosów. U kobiet włosy stają się coraz rzadsze, natomiast u mężczyzn może dojść do całkowitej utraty włosów.

U kobiet przewlekłe łysienie androgenowe wiąże się ze stopniową miniaturyzacją mieszków włosowych. W efekcie włosy stają się coraz cieńsze i słabsze, a faza ich wzrostu ulega skróceniu, co prowadzi do postępującego przerzedzenia fryzury.

Na czym polega łysienie plackowate?

Łysienie plackowate może objawiać się nagłą utratą włosów i powstawaniem okrągłych ognisk wyłysienia. Nie towarzyszą mu zmiany skórne, a jego przyczyny nie zostały jeszcze w pełni poznane. Istotną rolę odgrywają jednak czynniki genetyczne oraz stres.

Wyróżniamy:

  • łysienie plackowate zwykłe,
  • łysienie całkowite,
  • łysienie uogólnione.

Rozpoznanie przyczyny łysienia wymaga odpowiedniej diagnostyki, obejmującej m.in. badania laboratoryjne, ocenę skóry głowy oraz badanie włosów.

Jak leczyć problem wypadania włosów?

Aby wdrożyć skuteczne leczenie, należy przede wszystkim ustalić przyczynę wypadania włosów i sprawdzić, czy nie jest ono objawem innej choroby.

Oprócz leczenia warto zadbać o odpowiednią pielęgnację skóry głowy, regularne mycie, stosowanie specjalistycznych preparatów oraz masaże skóry głowy. Wskazana jest również rezygnacja z nadmiernie obciążających fryzur i agresywnych zabiegów fryzjerskich.

W przypadku łysienia androgenowego leczenie polega na hamowaniu procesu miniaturyzacji mieszków włosowych, ograniczeniu utraty włosów oraz pobudzeniu wzrostu nowych. W zależności od przyczyny stosuje się leczenie farmakologiczne, preparaty poprawiające ukrwienie skóry głowy oraz specjalistyczne kosmetyki.

W leczeniu łysienia telogenowego zaleca się usunięcie przyczyny problemu oraz uzupełnienie ewentualnych niedoborów składników odżywczych, takich jak żelazo, witaminy z grupy B czy biotyna.

Niezależnie od rodzaju łysienia pomocne mogą być zabiegi medycyny estetycznej. Szczególnie skuteczna jest mezoterapia skóry głowy, która polega na dostarczaniu składników odżywczych bezpośrednio do mieszków włosowych. Dzięki temu poprawia się ukrwienie skóry głowy, ogranicza wypadanie włosów i stymuluje wzrost nowych włosów.

Wypadanie włosów – zabiegi polecane